Çocuklar doğaları gereği, eğer kendilerine farklılıklardan korkması, nefret etmesi öğretilmedikçe  kolayca öğrenir ve kabullenirler. İnsanları sınırsızca kabul eden, anlayış gösterebilen, hoşgörülü bir çocuk yetiştirmek sizin elinizde;

-          Çocuğunuzun kendine güvenini arttırın, kendine güvenen, kendini iyi hisseden çocuk doğal olarak başkalarını da iyi görmeye eğilimlidir. Genellikle kendine güveni az olan insanlar, çevrelerini küçümser ve düşmanca davranırlar.

-          Çocuğunuzun sizinle, ailesiyle, kökeniyle barışık olmasını sağlayın, çocuğun kendi kökleriyle bağlantılı ve barışık olması, başkaları hakkında iyi şeyler hissedebilmesi ve herhangi bir farklılığa karşı düşmanlık duymaması için gereklidir.

-          Çocuğunuza empati geliştirmesi konusunda yardımcı olun,  başkalarının ne hissedebileceğini düşünen bir çocuğun, bilinçli olarak kırıcı bir davranışta bulunması pek olası değildir.

-          Eğer siz çocuğunuzu kayıtsız şartsız, olduğu gibi, farklılıkları ve kusurları ile kabul etmişseniz çocuğunuzda büyük ihtimalle başkalarını olduğu gibi kabullenecektir.

-          Çocuğunuzun ilgi, sevgi ihtiyaçlarını karşılayın, mutlu bir çocuk, düşmanlık hislerinden de uzak olacaktır.

-          Çocuğunuzu farklılıklarla tanıştırıp, alışmasını ve doğal görmeyi öğretin, kopek ve kedinin farklı olduğunu, bir sürü farklı ağaç olduğunu, insanların saçlarının, gözlerinin farklı olduğunu gösterin, bu farklılıkların daha güzel daha iyi veya daha  kötü daha çirkin diye bir anlamları olmadığını gösterin.

-          Farklılıkları anlatın. Herkesin birbirinden farklı olduğunu, birinin gözlük takarken bir diğerinin hiç görmeyebileceğini, bazı insanların genç, bazılarının yaşlı olduğunu, biri yürürken, birinin tekerlekli sandalyeye mahkum olabileceğini anlatın.

-          Farklılıkların güzel olabileceğini gösterin. Herkesin aynı saç rengi, aynı göz renginde, bütün çiçeklerin tek tipte, bütün ağaçların aynı olması halinde dünyanın hiçte güzel olmayacağını anlatın.

-          Farklılıkları gösterirken, benzerlikleri de gösterin, özürlü bir çocukla karşılaştığında “evet farklı ama o da canı acıdığında senin gibi ağlıyor,  bak o da senin gibi çukulata seviyor” diyerek, benzerlikleri vurgulayın.

-          - Çocuğunuzun farklılıklar hakkındaki sorularını utanmadan, rahatsız olmadan ve dürüstçe yanıtlayın. Konuyu değiştirmeyin “evet o sopanın adı baston ve o amcanın  bacağı zayıf  ve daha iyi yürüyebilmek için ondan destek alıyor diye açıklayın”    Eğer uygun cevabı bulamazsanız bunu daha sonra cevaplayacağınızı söyleyin.

-          Kendi konuşmalarınızda da genellemelerden kaçının, herhangi bir toplum veya topluluk hakkında konuşurken etiketlemeyin. İnsanlardan birey olarak bahsedin.

Kendi davranışlarınızı ve kıstaslarınızı inceleyin, eğer siz kategorize eden, etiketlendiren bir tutum sergiliyorsanız, çocuğunuzunda bu tutumu benimsemesi ve uygulaması çok doğal olacaktır.